Kouji Okada, de ontwerper en regisseur van de fundamenten van Persona en Shin Megami Tensei, heeft een nieuwe RPG genaamd Villion:Code die op 26 januari 2027 uitkomt voor PS4, PS5, Switch, Switch 2 en Steam. Ineen video-interviewblikt Okada terug op zijn beginjaren in de RPG-ontwikkeling, hoe Persona tot stand kwam en hoe dit alles heeft geleid tot Villion:Code.
De oorsprong van Persona
“Allereerst wil ik uitleggen hoe Persona is ontstaan,” begint hij. “Daarvoor had ik aan verschillende RPG’s gewerkt waarin een gewone protagonist plotseling betrokken raakt bij een zoektocht om de wereld te redden. Die verhalen hadden zeker hun aantrekkingskracht, maar na meerdere spellen over het redden van de wereld begon ik er zelf een beetje moe van te worden.”
Okada’s vroege werk omvatte onder andere Megami Tensei uit 1987, Shin Megami Tensei uit 1992 en Revelations: Persona uit 1996 (dat is Persona 1). Een andere belangrijke titel was Shin Megami Tensei if… uit 1994, die de Persona-serie in gang zette door de fundamenten van Shin Megami Tensei opnieuw te vertellen. In deze periode van de late jaren ’80 en vroege jaren ’90 kwamen er veel RPG’s uit waarin onwaarschijnlijke helden epische queesten ondernamen in fantasiewerelden van verschillende aard.
“Ik vroeg me ook af of spelers het misschien overweldigend zouden vinden om de ene grandioze setting na de andere te ervaren,” herinnert Okada zich. “Ik wilde zien of ze een Okada-spel in een kleinere, intiemere wereld leuk zouden vinden. Als een oprechte experiment creëerden we Shin Megami Tensei if…, en de respons van spelers was veel positiever dan we hadden verwacht. Dat moedigde ons aan om het idee verder te verkennen en volledig in te gaan op een kleinere, coming-of-age setting, wat ons leidde tot het ontwikkelen van Persona.”
De schoolsetting in Villion:Code
Een schoolsetting leent zich uitstekend voor een verhaal als dit en is nu al tientallen jaren een constante in de Persona-serie. Hoe weinig we ook weten over Persona 6, we weten dat het weer een verhaal is over “het dagelijks leven op school” waarin je “vriendschappen opbouwt, romantiek nastreeft en herinneringen cultiveert die belangrijk zijn,” althans volgens de vroege winkelpagina’s.
Villion:Code heeft ook een cast van studenten. Okada suggereert dat schoolsettings uitblinken in dit soort RPG’s omdat ze breed herkenbaar of nostalgisch zijn en de personages in een vormende periode van hun leven gooien, vol met extreme emoties en geschikt voor verhalen.
“Ik denk dat schoolleven iets is wat de meeste mensen hebben ervaren of momenteel ervaren,” zegt hij. “Het is ook een zeer impressionante tijd in het leven van een persoon, met veel herkenbare elementen die nauw verbonden zijn met hun eigen ervaringen. Daarom hebben we voor een schoolsetting gekozen.”
Okada herinnert zich de vele herinneringen die hij buiten de klaslokalen maakte tijdens zijn eigen schooljaren, van clubs tot bijbanen. “Zelfs nu beschouw ik die ervaringen als onvervangbaar,” zegt hij. “Ze hebben me geïntroduceerd in de maatschappij en mij zowel de positieve als de negatieve kanten laten ervaren.” Veel jaren voordat Persona 3 sociale banden vastlegde, zegt Okada dat de relaties die hij opbouwde – en nog steeds onderhoudt – met enkele klasgenoten “iets zijn dat ik blijf waarderen.”
Hier beginnen we aan te komen bij wat uiteindelijk Okada’s benadering van games definieert. “Als ik zou moeten beschrijven wat een spel echt van mij maakt, zou ik zeggen dat het de manier is waarop de wereld en de gameplay-systemen samenkomen als een eenheid,” legt hij uit. “Door volledig gebruik te maken van interactiviteit, probeer ik een ervaring te creëren die boeiende gameplay combineert met betekenisvolle boodschappen en spelers verschillende vragen voorlegt. Ik geloof dat dat is wat een Okada-spel definieert.”
“Er is geen twijfel dat Persona invloed heeft gehad op deze titel,” zegt de serieveteraan over zijn nieuwe RPG, maar “onze bedoeling was niet om een andere versie van Persona te creëren.”